Martin Scorsese'nin 1997 yapımı 'Kundun' filmi, Tibet'in ruhani lideri 14. Dalai Lama Tenzin Gyatso'nun olağanüstü yaşam öyküsünü beyaz perdeye taşıyor. Film, Dalai Lama'nın çocuk yaşta keşfedilmesi, manastır eğitimi ve nihayetinde Çin işgali nedeniyle ülkesinden sürgün edilişine kadar uzanan zorlu yolculuğunu gözler önüne seriyor. Senaryosu Melissa Mathison tarafından yazılan yapım, tarihi bir biyografi olmanın ötesinde, insan ruhunun dayanıklılığı ve şiddetsiz direnişin gücü üzerine derin bir meditasyon sunuyor.

Filmin en dikkat çeken yönü, başrol için gerçek bir oyuncu yerine, Dalai Lama'nın yeğeni Tenzin Thuthob Tsarong da dahil olmak üzere, çoğunlukla amatör Tibetli oyuncuların tercih edilmesidir. Bu tercih, filme otantik bir dokunuş kazandırarak izleyiciyi doğrudan Tibet kültürünün içine çekiyor. Görsel olarak film bir şaheser niteliğinde; Roger Deakins'in muhteşem görüntü yönetimi, Tibet'in yüce dağlarını ve renkli tapınaklarını adeta bir tablo gibi sunarken, Philip Glass'ın etkileyici müzikleri hikayenin duygusal derinliğini güçlendiriyor.

'Kundun', sadece bir liderin portresini çizmekle kalmaz, aynı zamanda bir halkın inancını, kültürünü ve vatanına duyduğu özlemi de samimi bir dille aktarır. Politik gerilimler ve kişisel fedakarlıklar arasında gidip gelen film, barış, hoşgörü ve insanlık onuru gibi evrensel temaları işliyor. Tarihe ve farklı kültürlere ilgi duyanlar, epik sinema tutkunları ve manevi arayış içindeki izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken, görkemli ve dokunaklı bir Scorsese klasiğidir.