Satyajit Ray'in yönettiği ve 1955 yapımı olan Pather Panchali, sinema tarihinin en etkileyici başlangıç filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, kırsal Bengal'de yaşayan fakir rahip Harihar Ray ve ailesinin günlük hayat mücadelesini konu alır. Harihar, ailesi için daha iyi bir gelecek hayaliyle köyünden ayrılıp iş aramaya giderken, geride kalan eşi Sarbajaya, kızı Durga ve oğlu Apu, yoksulluk ve doğanın zorluklarıyla baş etmeye çalışır. Filmin gücü, sıradan yaşamın içindeki trajedi ve umudu, şiirsel bir gerçekçilikle yansıtmasından gelir. Oyunculuklar, özellikle çocuk oyuncuların performansları, son derece doğal ve içtendir. Subrata Mitra'nın siyah-beyaz görüntü yönetimi, köy yaşamının dokusunu ve Bengal'in doğal güzelliklerini adeta bir resim gibi sunar. Ravi Shankar'in unutulmaz müzikleri ise filmin duygusal derinliğini pekiştirir. Pather Panchali, yalnızca Hindistan sinemasının değil, dünya sinemasının da kilometre taşlarındandır. İzleyiciye, insanlık hallerine dair evrensel bir pencere açar. Hayatın acılarına ve küçük sevinçlerine odaklanan bu zamansız hikaye, her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıttır. Film, Apu Üçlemesi'nin ilk halkası olarak, karakterlerin büyüme ve değişim sürecini başlatır.